دَمِ رفتن، نفسی تنگ در آغوشم گیر

    چادر گل گلی ات را کفنم کن، مُردم...

*********************************************************

آیه ی عشق است با خط معلّا چشم تو

کرده سِر الله را در بــــوق ِکرنـا چشم تو

تا پرندِ پلکهــــات از خــواب دامن می کشند

شیخ می گوید : سلامٌ هِیَّ حتّی چشم تو

پشتِ   پلکِ   آهوان   و   زیـــر  ابــــروهای  تو

-گرچه نام هر دوشان چشم است- اما چشم تو ....

هم برای رستگاری روشنِ چشمت بس است

هم برای کافـــری کافی ست ما را چشـــم تو

تیر و تارا ، اشکبارا ، چشمه سارا -چشم من-

غم گُسارا ، عاشِقـــا ، قدیسه وارا -چشم تو-

نیست از این منتی سنگین و طاقت سوز تر :

"دیدن آیــــاتِ قـــــرآنِ خـــــدا با چشــــم تو"

هیچکس مانندِ من مردِ چنین جنگی نبود

لا فَتی اِلا خودم لا سَیف اِلا چشـــم تو ...

 

******************************************

از هم بپاشانم به آسانی ! مهم نیست

این ها برای هیچ طوفانی مهم نیست!

آغوش من مخروبه ای رو به سقوط است

دیگر برایم عمق ویرانی مهم نیست !

با دردِ خنجر، دردِ خار از خاطرم رفت

بعد از تو غم های فراوانی مهم نیست !

یک مُرده درد زخم را حس می کند؟ نه!

دیگر مرا هرچه برنجانی مهم نیست...

دار و ندارم سوخت در این آتش اما

هرچه برایم دل بسوزانی، مهم نیست!

هرکس که با ایمان به راهی رفته باشد،

دیگر برایش هیچ تاوانی مهم نیست !

حالا چه خواهد شد پس از این؟هرچه باشد

این بار دیگر هیچ پایانی مهم نیست .

********************************************

سرسبز دل از شاخه بریدم ، تو چه کردی ؟

افتادم و بر خاک رسیدم ، تو چه کردی ؟

 من شور و شر موج و تو سرسختی ِ ساحل

روزی که به سوی تو دویدم ، تو چه کردی ؟

 هر کس به تو از شوق فرستاد پیامی

من قاصد ِ خود بودم و دیدم تو چه کردی !

 مغرور ، ولی دست به دامان ِ رقیبان

رسوا شدم و طعنه شنیدم ، تو چه کردی ؟

 «تنهایی و رسوایی » ، « بی مهری و آزار »

ای عشق ، ببین من چه کشیدم تو چه کردی !

         ************************************************************

هله نومید نباشی که تو را یار براند

                    گرت امروز براند نه که فردات بخواند

 

 در اگر بر تو ببندد مرو و صبر کن آن جا 
 
                         
ز پس صبر تو را او به سر صدر نشاند

 

و اگر بر تو ببندد همه ره ها و گذرها 

                           
ره پنهان بنماید که کس آن راه نداند...

 

 

 

             *********************************************
  آخـر قرار زلف تو با ما چنین نبود

                                        ای مایه قرار دل بی قرار من 

 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : یکشنبه ۱۳٩٤/۳/٢٤ | ۳:٠٠ ‎ق.ظ | نویسنده : حاج عمو | نظرات ()
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.