اهای مردم شماهرگز نمی دانید

عروسی رابه سوی حجله می رانند

که تادیروز نگارم بودهمین دیشب

کنارم بود.جهانم بودتمام کشت و

           کارم بود

دراغوشش قرارم بود.نمی دانم

چراجغدان به روی بام من امشب

نمی خوانندمگرشومی ترازامشب

می خواهند...پس چرااین اسمان

امشب نمی باردپس چه می خواهد

       دلم رنجوروویران است

       نگارم شادوخندان است

درودیوارشان امشب چراغان است

درون حجله گاهش بوسه باران 

             است

            خدایا

دیگر جزمرگ هیچ نمی خواهم من

امشب ازخودم ازعشق ازاین دنیا

که هیچش اعتباری نیست سخت بیزارم ...من امشب سخت بیمارم

رفیقان باز گردیدمراتنهاباغم واندوه

             بگذارید

...........................................

این عشق تیر اخر من است در

          کمان من

باتوچه کرده است غزال جوان من؟

باتوچه کرده است که اینقدر 

          ساکتی؟

حتی به رغم ان همه زخم زبان من؟

خوب این قدرنباش زبان تلافی ات

شرمنده ی تومی کندمهربان من

گاهی جنون سرکش فرهادی مرا

برمن مبخش لیلی شیرین زبان من

گاهی به اخم وگاه به قهری مرابزن

چیزی بگو که بسته بماند دهان من

تاکی غمم غم تووشادییم شادیت

اصلا توراچه کار به سودوزیان من؟

    بگذار غصه ها پدرم رادراورند

 بگذار تاشکسته شود استخوان من

بگذار شانه های تورا کم بیاورم

   بگذاربرگزارشود امتحان من

ای کاش گاه قدر تورا می شناختم

زاینده رود ردشده ازاصفهان من

.............................................

چوپان قصه ما دروغگونبوداوتنهابود

وازفرط تنهائی فریاد گرگ سر میداد

افسوس که کسی تنهائیش رادرک نکردوهمه درپی گرگ بودنددراین میان فقط گرگ فهمیدکه

               چوپان تنهاست          

      



            


          

          


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : ۱۳٩۳/۸/٢٧ | ۱٠:٥٢ ‎ق.ظ | نویسنده : حاج عمو | نظرات ()

میگویند شادبنویس نوشته هایت

          درددارد

ومن یاد مردی می افتم که با

         کمانچه اش

گوشه خیابان شاد می زد

  اماباچشمانی خیس

...............................................

ناخوش شده ام درد توافتاده به جانم

بایدچه بگویم به پرستار جوانم؟

بایدچه بگویم؟توبگوها؟چه بگویم؟

وقتی که ندارد خبرازدردنهانم؟

تب کرده ام اما نه به تعبیر طبیبان

ان تب که گل انداخته برگونه جانم

بیماری من عامل بیگانه ندارد

عشق تو به هم ریخته اعصاب وروانم

اخرچه کند بادل من علم پزشکی

وقتی که به دیدارتوبسته ضربانم؟

لب بسته ام ازهرچه سئوال ست وجواب ست

می ترسم اگربازشود قفل دهانم

این گرگ پرستار به تلبیس دماسنج

امشب بکشد نام تواززیرزبانم

می پرسدوخاموشم ومی پرسد وخاموش

چیزی که عیان ست چه حاجت به بیانم؟

...............................................

درسکوت دادگاه سرنوشت

عشق برماحکم سنگینی نوشت

گفته شد دلداده ها ازهم جدا

وای براین حکم واین قانون زشت


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : ۱۳٩۳/۸/۱۸ | ۱۱:٢۳ ‎ق.ظ | نویسنده : حاج عمو | نظرات ()

قلب من مال توباشد باقی جسم مرا

     سهم صدهاگرگ ادم خوار

          خون اشام کن

.................................................

این پست اصلا مخاطب خاص ندارد

...............................................

توراازبین صدها گل من احمق جداکردم

نفهمیدم غلط کردم من ازاول خطاکردم

شدی نزدیک وهی گفتی ضررحالانداردکه

پسندیدم تورا من هم ولی نازواداکردم...

شداغازارتباط مابدون فکروبی منطق.....

لگدکردم غرورم راووجدان رارهاکردم.....

پیامک می زدی هرشب سرساعت دقیقا 9

خودت راکشتی واخرشماراتوصداکردم.....

وکم کم این پیامک ها عجیب ومهربان ترشد

ومن هم قصرپوشالی برای خود بناکردم.....

نشستم درخیالاتم زدم تاریخ عقدم را.....

ودررویادودستم رافرو توی حناکردم.......

به فکرمهریه بودم جهازم راچه می چیدم

من احمق ببین حتی که فکرشیربها کردم

ازان شب ساعت 9 من پیامک می زدم هرشب

خودم باسادگی هایم عروسی راعزاکردم

شدی توبی خیال ومن شدم هی بی قرارتو

توهی برمن جفاکردی من احمق وفاکردم

ولی رفتم به یک مسجد بلاتکلیف ومستاصل

برای ان که برگردی فقط نذرودعاکردم.....

جواب امدکه واثق شوبه الطاف خداوندی

مگرکوری ندیدی که به توعقلی عطاکردم؟

من امشب بی خیال توردیف وقافیه هستم

توکاری بادلم کردی که فکرش رانمی کردم

...............................................

             خدایا

گفتی که ازرگ گردن به من 

           نزدیک تری

اصلا برای همین گریبانم را

          می پوشانم

مراقبم که ازمن جدانشوی

          وازتوجدانشوم






 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : ۱۳٩۳/۸/۸ | ٥:٥٦ ‎ب.ظ | نویسنده : حاج عمو | نظرات ()

عاقبت یکروز باطرز عجیب وتازه ای

می کشم خودراوسرفصل خبرها

                می شوم 

 

...............................................

ازاین به بعد پست های من 

       مخاطب خاص ندارد

          

...............................................

ای درامیخته باهرکسی ازراه رسید

می توان ازتو فقط دورشد واه کشید

پرچم صلح برافراشته ام برسرخویش

نه یکی بلکه به اندازه ی موهای

               سفید

سالها مثل درختی که دم نجاری

             است

وقت روشن شدن اره وجودم لرزید

ناهماهنگی تقدیرنشان داد به من

به تقاضای خوداصرار نباید ورزید

 

شب کوتاه وصالت به گمان شد

           سپری

دست درزلف تو نابرده دوتا صبح

            دمید

من ازان کوچ که باید بروی کشته

             شوی

زنده برگشتم وانگیزه پروازپرید

تلخی وصل نداردکم ازاندوه فراق

شادی بلبل ازان است که بوکردو

 

             نچید

مقصدان گونه که گفتندبه ما روشن

             نیست

دوستان نیمه راهیداگربرگردید          

 ...............................................

باران کمی اهسته تر

 

اینجاکسی درخانه نیست

 

من هستم

 

 

            و 

تنهائی

 

           و

 

 

 

 

دردی که نامش زندگیست

 

 

 

 

 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : ۱۳٩۳/۸/۱ | ۱:٥۱ ‎ب.ظ | نویسنده : حاج عمو | نظرات ()
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.